Projekty

E gonda Nzapa e mu singila”

PROJEKTY 2017

W tym roku kolędnicy misyjni zebranymi ofiarami wesprą kilka nowych i kontynuację starych projektów związanych z pracą księży i świeckich wśród dzieci z Czadu, Republiki Środkowoafrykańskiej, Kamerunu, Republiki Konga, Brazylii, Boliwii oraz Syrii i Libanu w ramach funduszu PDMD.

Oto prośby i opisy projektów złożonych przez misjonarzy do Dzieła Misyjnego Diecezji Tarnowskiej.

Projekt papieski przeznaczony dla dzieci w Syrii i Libanie – fundusz PDMD

Będą to projekty wskazane przez sekretariat PDMD w Rzymie.

 

Projekt 1/17 złożony przez dyrekcję szpitala im. bł. Jana Beyzyma w Bagandou – Republika Środkowoafrykańska

Cel: Funkcjonowanie szpitala w roku 2018

Odpowiedzialna za projekt: – s. Adanech Bizuneh, dyrektor szpitala w Bagandou

Kwota proszona: 51 000 €

Szpital w Bagandou zaczyna kolejny rok swojego funkcjonowania od ponownego otwarcia, które odbyło się w roku 2008. Szpital posiada 50 łóżek dla chorych, blok operacyjny, salę porodową, aptekę i gabinet dentystyczny. Każdego roku konsultacje przechodzi około 3,5 tys. pacjentów, a z nich ponad 2 tys. poddawanych jest hospitalizacji. 60% pacjentów konsultowanych i hospitalizowanych stanowią dzieci do 5 roku życia.

W roku 2017 w szpitalu podjęły pracę trzy siostry kombonianki, z których jedna jest dyrektorem tej placówki zdrowia. Liczba przewidywanych pacjentów, ich hospitalizacja, a także nowe inwestycje i sprzęt, nie licząc standardowego zakupu leków, sprawiają, że szpital potrzebuje w dalszym ciągu pokaźną dotację.

 

Projekt 2/17 złożony przez parafię św. Antoniego z Padwy w Bimbo
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Funkcjonowanie świetlicy parafialnej dla dzieci ulicy – kontynuacja projektu

Odpowiedzialny za projekt: ks. Marek Mastalski – proboszcz parafii Bimbo

Kwota proszona: 8 000 €      

Ksiądz Marek zwraca się z prośbą o przyznanie środków finansowych na funkcjonowanie świetlicy parafialnej dla dzieci ulicy Amolenge ti lege w parafii św. Antoniego z Padwy w Bimbo w Republice Środkowoafrykańskiej.

Od 2001 r. w parafii prowadzonej przez księży fidei donum diecezji tarnowskiej funkcjonuje świetlica parafialna dla 50 dzieci: sierot, półsierot oraz dzieci z biednych i wielodzietnych rodzin. Świetlica jest finansowana z akcji kolędników misyjnych. Przez kilkanaście lat swojego istnienia świetlica pomogła wielu dzieciom w przeżywaniu dzieciństwa i wchodzeniu w wiek młodzieńczy. W świetlicy realizowane są trzy zasadnicze cele: ewangelizacyjny poprzez katechezę, edukacyjno-wychowawczy w ramach szkoły państwowej i nauki w samej świetlicy wraz z nauczycielem oraz promocji ludzkiej poprzez ciepły posiłek raz dziennie i drobne upominki z okazji świąt. W związku z tym, że projekt Amolenge ti lege jest wciąż realizowany, ks. Marek, dziękując za dotychczasową pomoc, zwraca się z gorącą prośbą o sfinansowanie działalności świetlicy w roku 2018/2019 w wysokości 8000 €. W powyższej kwocie zawarte są zasadnicze wydatki: jedzenie i wyprawka szkolna dla dzieci oraz wypłaty dla dwóch pracowników.  

 

Projekt 3/17 złożony przez parafię św. Antoniego z Padwy w Bimbo
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Pomoc szkołom przez dofinansowanie pensji nauczycieli

Odpowiedzialny za projekt: ks. Paweł Wróbel

Kwota proszona: 3 600 €

Wspólnoty w wioskach Modale, Mondouli oraz Sekia Mote otrzymały wielką pomoc od wiernych i misjonarzy z diecezji tarnowskiej. Ze środków zebranych przez ks. Stanisława Wojdaka oraz Dzieło Misyjne Diecezji Tarnowskiej wybudowano w tych wioskach szkoły i oddano je państwu, by zorganizowano w nich publiczne nauczanie dzieci. Na początku Dzieło Misyjne Diecezji Tarnowskiej pomagało w finansowaniu nauczycieli, ale potem całą odpowiedzialność przekazano państwu. Od 2013 r. w Republice Środkowoafrykańskiej trwa wojna. Mimo że w tamtym sektorze jest bezpiecznie i od roku jest nowy rząd, nie dba on wystarczająco o szkolnictwo i alfabetyzację dzieci. Do naszych szkół rząd wysyła tylko po jednym nauczycielu – dyrektorze szkoły – i tylko jego opłaca (a i to nie zawsze). Reszta odpowiedzialności jest zrzucona na rodziców. Ludzie w tych wioskach żyją tylko z tego, co złowią albo wypracują w polu, więc nie stać ich na opłacenie nauczycieli – często dla kilkorga swoich dzieci. W roku 2016/2017 w szkołach uczyło się 537 dzieci: w Mondouli 227, w Modale 150 i w Sekia Mote 160.

Od trzech lat ofiarodawcy z Polski pomagają w dofinansowaniu wypłat dla nauczycieli. W każdej z tych wiosek rodzice wybrali radę odpowiedzialną za organizację oraz zbieranie funduszy. Rodzice płacą wpisowe za każde dziecko. Oprócz tego płacą co miesiąc na wynagrodzenie nauczyciela. W sumie rodzice opłacają jednego nauczyciela. W szkołach pracuje po trzech nauczycieli, więc chcemy pomóc w dofinansowaniu wypłaty pozostałym dwóm.

Jeżeli weźmiemy pod uwagę także wyposażenie klas w pomoce dydaktyczne, które niszczą się bardzo szybko, to na rok szkolny 2017/2018 potrzeba 3600 euro.

 

Projekt 4/17 złożony przez parafię św. Antoniego z Padwy w Bimbo
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Wykonanie studni głębinowych w wioskach: Monza, Mondouli, Mokelo

Odpowiedzialny za projekt: ks. Marek Mastalski – proboszcz parafii Bimbo

Kwota proszona: 16 000 €

Wioski Monza, Mondouli i Mokelo leżą nad brzegiem rzeki Oubangui i są oddalone od Bimbo od 30 do 40 km. Można do nich dotrzeć jedynie drogą wodną. We wszystkich trzech wioskach są wspólnoty chrześcijan należące do parafii pw. św. Antoniego z Padwy w Bimbo, a w jednej z nich, w Mondouli, znajduje się również szkoła podstawowa wybudowana dzięki pomocy Dzieła Misyjnego Diecezji Tarnowskiej. Mimo iż wioski są położone nad brzegiem rzeki, nie ma w nich wody zdatnej do picia. Mieszkańcy, a zwłaszcza kobiety i dzieci, udają się do pobliskich źródeł, które nie zapewniają jednak wody przydatnej do spożycia. Często skutkuje to epidemią cholery, tyfusu, amebozy i wielu innych chorób, które nierzadko prowadzą do śmierci. Co jakiś czas różnego rodzaju organizacje rozprowadzają wśród mieszkańców terenów nabrzeżnych tabletki chloru do oczyszczania wody, ale jednak nikt nie postarał się jeszcze o wywiercenie studni głębinowej, która rozwiązałaby problem wielu konsekwencji wynikających z braku dostępności do wody pitnej.

Dlatego też ks. Marek zwraca się z uprzejmą prośbą o sfinansowanie wywiercenia w wyżej wymienionych wioskach studni głębinowych. Cena jednej studni wynosi 5335 euro.

Tak jak w wielu innych wioskach, gdzie znajdują się już studnie głębinowe, przy nowo powstałych studniach będą powołane specjalne komitety, które będą zajmowały się ich funkcjonowaniem. Do zadań komitetu należy zbieranie drobnych opłat za wodę oraz wszelkie naprawy, których koszt będzie pokrywany z uzbieranych pieniędzy.

 

Projekt 5/16 złożony przez parafię św. Antoniego z Padwy w Bimbo
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Wykonanie studni głębinowej w wiosce Modale

Odpowiedzialny za projekt: ks. Marek Mastalski – proboszcz parafii Bimbo

Kwota proszona: 5 335 €

 Modale to wioska w Republice Środkowoafrykańskiej położona nad brzegiem rzeki Oubangui, oddalona o 30 km od Bimbo. Można do niej dotrzeć jedynie drogą wodną. W wiosce znajduje się wspólnota chrześcijan należąca do parafii św. Antoniego z Padwy w Bimbo. Wioska leży nad brzegiem rzeki, ale woda z niej nie jest zdatna do picia, gdyż tamtejsza ludność traktuje rzekę jako drogę wodną, pralnię, łaźnię i niestety nierzadko też jako toaletę. Woda ta nie nadaje się zatem do spożycia.

Ks. Marek zwraca się z prośbą o pomoc finansową na wywiercenie studni głębinowej w tej wiosce.

 

Projekt 6/17 złożony przez ks. Krzysztofa Mikołajczyka z Wantiguera
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Budowa kaplicy w wiosce Binengue

Odpowiedzialny za projekt: ks. Krzysztof Mikołajczyk – proboszcz parafii Wantiguera

Kwota proszona: 10 343 €

            Parafia Matki Bożej Dobrej Rady w Wantiguera, w której obecnie pracuje ks. Krzysztof, obejmuje piętnaście miejscowości. W kilku z nich (Ngaïdoa, Bata, Galilée, Binengue, Fada, Zayou, Betara) warunki posługi duszpasterskiej są tragiczne. Zarówno msze św., jak i katecheza odbywają się w hangarach skleconych z bambusa. O ile w porze suchej zadaszenie hangaru trochę chroni przed słońcem, o tyle w porze deszczowej modlitwa, katecheza czy spotkania grup są prawie niemożliwe, gdyż przeciekający dach i wszechobecne błoto uniemożliwiają normalną posługę duszpasterską i pracę katechistów.

            W miejscowości Binengue, podobnie jak w Bata, ks. Adriano wybudował szkołę, która od lat służy też jako prowizoryczna kaplica. Często msza św. czy celebracja Słowa Bożego, katecheza, próby chóru, spotkania Legionu Maryi i ministrantów kolidują z zajęciami w szkole, dlatego miejscowi chrześcijanie od kilkunastu lat proszą o pomoc w wybudowaniu kaplicy. Własnym wysiłkiem przygotowali miejsce pod przyszłą budowę, wybudowali drogę dojazdową, zebrali piasek i kamienie i czekają na pomoc finansową, aby zakupić cement, stal, cegłę, blachę, drewno i materiały wykończeniowe.

 

Projekt 7/17 złożony przez ks. Krzysztofa Mikołajczyka z Wantiguera
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Budowa kaplicy w wiosce Ngaidoa

Odpowiedzialny za projekt: ks. Krzysztof Mikołajczyk – proboszcz parafii Wantiguera

Kwota proszona: 10 267 €

Jedną z wiosek należących do parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Wantiguera, w której obecnie posługuje ks. Krzysztof Mikołajczyk, jest Ngaïdoa leżąca przy głównej trasie do stolicy. Wioska liczy ok. 1000 mieszkańców, z których ponad połowę stanowią katolicy. Po śmierci katechisty, który niezbyt troszczył się o rozwój chrześcijan, z nowym człowiekiem, zamianowanym na tę funkcję w 2016 roku, wiele zmieniło się na dobre: przybywa dzieci i młodzieży na katechezie, odbyło się już pięć ślubów, ponad dwadzieścia chrztów, a niemała grupa jest w trakcie przygotowania chrztu i bierzmowania. Kilkanaście osób należy do Legionu Maryi.

Od kiedy ks. Krzysztof przybył do tej wioski, a szczególnie po śmierci poprzedniego katechisty, chrześcijanie zaczęli powtarzać swoją prośbę o pomoc w wybudowaniu nowej, dużej kaplicy. Ponieważ własnym wysiłkiem zebrali już piasek i kamienie, mogą przystąpić do budowy domu Bożego. Teraz potrzebują środków na zakup cementu, stali, cegieł, blachy, drewna i materiałów wykończeniowych.

Projekt 8/17 złożony przez ks. Krzysztofa Mikołajczyka z Wantiguera
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Budowa kaplicy w wiosce Bata

Odpowiedzialny za projekt: ks. Krzysztof Mikołajczyk – proboszcz parafii Wantiguera

Kwota proszona: 10 343 €

            Bata to kolejna wioska należąca do parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Wantiguera, gdzie pilną potrzebą jest budowa kaplicy dla tamtejszej wspólnoty. W miejscowości Bata, gdzie pierwszy stały proboszcz ks. Adriano wybudował szkołę dla kilku okolicznych wiosek, mieszkańcy modlą się w sali lekcyjnej, a katecheza, próby chóru czy spotkania grup parafialnych często kolidują z zajęciami w przeludnionej szkole. Chrześcijanie od kilku lat proszą o pomoc w wybudowaniu kaplicy. Własnym wysiłkiem przygotowali miejsce pod przyszłą budowę, zebrali już piasek i kamienie; potrzebują teraz środków na zakup cementu, stali, cegieł, blachy, drewna i materiałów wykończeniowych.

 

Projekt 9/17 złożony przez ks. Krzysztofa Mikołajczyka z Wantiguera
– Republika Środkowoafrykańska

Cel: Budowa kaplicy w wiosce Galilée

Odpowiedzialny za projekt: ks. Krzysztof Mikołajczyk – proboszcz parafii Wantiguera

Kwota proszona: 10 469 €

            Wioska Galilée (również parafia Matki Bożej Dobrej Rady w Wantiguera) należy do najbardziej żywych w ostatnim czasie: liczba ludności nie przekracza pięciuset osób, a prawie wszyscy są katolikami i czynnie uczestniczą w życiu religijnym, czego dowodem jest stale wzrastająca liczba katechumenów (ponad stu w minionym roku duszpasterskim), a co za tym idzie, duża liczba osób przyjmujących sakramenty. Kilka par zawarło w ostatnim czasie sakrament małżeństwa, co jest dużym ewenementem jak na Republikę Środkowoafrykańską. Dzięki nowemu, młodemu katechiście powstała ponad trzydziestoosobowa grupa Legionu Maryi i Foyer Chrétien. Jedynym aktualnym problemem jest brak trwałego miejsca modlitwy, katechezy i spotkań.

            Dlatego ks. Krzysztof zwraca się z prośbą o pomoc finansową dla tej wspólnoty na budowę kaplicy.

 

Projekt 10/16 złożony przez parafię w Bouar – Republika Środkowoafrykańska

Cel: Zajęcia techniczne dla uczniów Katolickiej Szkoły Podstawowej w Mann

Odpowiedzialna za projekt: p. Małgorzata Kiedrowska

Kwota proszona: 2 000 €

            Pani Małgorzata posługuje w Afryce od kilku lat. Pierwsze lata spędziła w Bagandou, pracując w szpitalu, a potem w Bertoua, pomagając pani Ewie w pracy w szkole dla dzieci głuchoniemych. Później, w okresie rebelii, pracowała z poświęceniem w Bimbo, a następnie przeniosła się do diecezji Bouar, gdzie jest obecnie. We wrześniu 2016 r. objęła opiekę nad wyżej wymienioną szkołą w parafii Ngaoundaye w diecezji Bouar. Parafia znajduje się na północnym zachodzie Republiki Środkowoafrykańskiej, w niewielkiej odległości od granicy z Czadem i Kamerunem. W tym regionie do tej pory nie ucichły walki trwające od wybuchu rebelii, czyli od grudnia 2012 roku.

W szkole w Mann w minionym roku szkolnym uczyło się 214 uczniów; połowa z nich to sieroty. Ich opiekunami często są dziadkowie, którzy nie mają możliwości pokrycia w pełni czesnego, nie mogą też zapewnić dziecku podstawowych potrzeb. W szkole działa pracownia krawiecka, w której dziewczęta w ramach zajęć technicznych uczą się podstaw szydełkowania, robienia na drutach, szycia ręcznego i maszynowego. Chłopcy natomiast założyli ogródek warzywny i zbudowali piec do chleba. Od stycznia 2017 r. przy szkole zaczął działać również odpowiednik polskiej zerówki, w której 18 dzieci nabywało umiejętności samoobsługowych oraz podstawowych sprawności manualnych i językowych. Dzieci te od września rozpoczną edukację. Prawdopodobnie ok. 75% uczniów zakończy swoją edukację na poziomie podstawowym, dlatego też pani Małgorzata stara się, aby edukacja była wielopłaszczyznowa, możliwie jak najpełniejsza, aby dawała dzieciom nadzieję i szansę na lepsze jutro.

W zajęciach technicznych uczestniczą uczniowie 5 klas. Lekcje odbywają się w ramach planowych zajęć technicznych oraz popołudniowych zajęć warsztatowych.

            Dziewczynki, zdobywając podstawowe umiejętności krawieckie, są w stanie lepiej zadbać o rodzinę, którą w przyszłości założą. Dla zdolniejszych manualnie jest to furtka do zdobycia zawodu krawcowej i podjęcia pracy zarobkowej. Dla chłopców natomiast umiejętność uprawiania różnych rodzajów warzyw, uzyskiwania nasion będzie szansą na lepszą przyszłość, na zapewnienie podstawowych potrzeb swojej rodzinie.

            Pani Małgorzata zwraca się z prośbą o pomoc w sfinansowaniu materiałów niezbędnych do prowadzenia zajęć krawieckich oraz zakupu przyrządów, nasion, nawozów potrzebnych do uprawy szkolnego ogródka, a także produktów do nauki wypieku chleba.

Potrzebne do warsztatu krawieckiego materiały to igły do szycia ręcznego i maszynowego, druty, szydełka, nici, muliny, włóczki, tkaniny. Produkty potrzebne do wypieku chleba to mąka, drożdże, mleko, cukier, sól, olej. Do ogrodu potrzeba kupić taczki, łopaty, grabie, motyki, maczety, konewki, pompę, nasiona, nawozy.

            Przewidziany całkowity koszt roczny zajęć technicznych dla grupy 200 uczniów wynosi 2000 euro.

 

Projekt 11/17 złożony przez parafię pw. św. Archanioła Gabriela w Moungoundu-Sud – Republika Konga

Cel: Wykonanie studni głębinowej w Moungoundu-Sud

Odpowiedzialny za projekt: ks. Paweł Turek – proboszcz parafii Moungoundu-Sud

Kwota proszona: 8 100 €

Moungundu-Sud położone jest w górzystym terenie w północnej części diecezji Dolisie. Miejscowość liczy ponad 1500 mieszkańców. Dużą część społeczeństwa stanowią katolicy. Do roku 1997 był tam stały ośrodek duszpasterski prowadzony przez zakonników, jednak wskutek wojny został on zamknięty. Obecnie w tej miejscowości trwają prace umożliwiające ponowne otwarcie misji.

Jednym z największych problemów mieszkańców Moungoundu-Sud jest brak dostępu do wody pitnej. Miejscowość nie posiada ani jednej studni, a w wodę zaopatruje się w pobliskim strumieniu, który jest bardzo zanieczyszczony. W konsekwencji braku dostępu do czystej wody mieszkańcy borykają się z licznymi problemami zdrowotnymi, zwłaszcza natury gastrycznej oraz związanymi z higieną.

Budowa studni w Moungoundu-Sud nie tylko pozwoliłaby na zaopatrzenie w wodę samej misji (bez wody jej funkcjonowanie jest niemożliwe), ale też zaradziłaby wielu problemom mieszkańców oraz znacznie ułatwiła im życie.

Dlatego ks. Paweł zwraca się z prośbą o sfinansowanie budowy studni na terenie placówki misyjnej pw. św. Archanioła Gabriela w Moungoundu-Sud (Republika Konga).

 

Projekt 12/17 złożony przez parafię pw. św. Archanioła Gabriela w Moungoundu-Sud – Republika Konga

Cel: Budowa domu katechetycznego w Moungoundu-Sud

Odpowiedzialny za projekt: ks. Paweł Turek – proboszcz parafii Moungoundu-Sud

Kwota proszona: 40 000 €

Moungundu-Sud jest jednym z położonych najdalej na północy ośrodków duszpasterskich diecezji Dolisie. W miejscowości, która liczy ponad 1500 mieszkańców, ok. 30% stanowią katolicy. Do roku 1997 w Moungoundu-Sud znajdowała się misja prowadzona przez zgromadzenie zakonne. Po zakończeniu wojny wspólnota wiernych była odwiedzana przez księży z oddalonej o ponad 40 km parafii Mossenjo, dzięki czemu udało się podtrzymać wiarę – szczególnie wśród starszych mieszkańców – przez prawie dwie dekady. Wśród aktualnych problemów duszpasterskich dominuje zaniedbanie formacyjne i sakramentalne, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży; jest ono wynikiem braku księdza wśród wiernych.

W nadziei na ożywienie wiary oraz umożliwienie mieszkańcom stałego dostępu do sakramentów, duszpasterstwa i katechezy podjęto decyzję o erygowaniu misji w Moungoundu-Sud. W efekcie rozpoczęto budowę plebanii, a wiosną 2017 r. administratorem Moungoundu-Sud został pochodzący z diecezji tarnowskiej misjonarz fidei donum ks. Paweł Turek.

Jednym z warunków koniecznych dla sprawnego funkcjonowania misji jest budowa domu katechetycznego, który pozwoliłby na systematyczną i prowadzoną w godnych warunkach katechizację – zwłaszcza dzieci i młodzieży. Dom ten służyłby również jako miejsce spotkań dla licznych grup modlitewnych i duszpasterskich, takich jak ministranci, Eliza (dziewczynki tańczące w czasie mszy św.), chór, Legion Maryi, Schola Populaire, Bractwa Notre Dame de Sufrage oraz Michała Archanioła.

Moungoundu Sud jest miejscowością zamieszkiwaną przez bardzo ubogie społeczeństwo, które mimo ofiarności nie jest w stanie sprostać ciężarom planowanych inwestycji, dlatego ks. Paweł zwraca się z prośbą o pomoc w budowie domu katechetycznego, który będzie służył formacji wiernych.

 

Projekt 13/17 złożony przez parafię Pana Jezusa Zmartwychwstałego i Bożego Miłosierdzia w Brazzaville – Republika Konga

Cel: Zorganizowanie formacji dzieci i młodzieży ze stowarzyszenia Yamboté

Odpowiedzialny za projekt: ks. Bogdan Piotrowski – proboszcz parafii w Brazzaville

Kwota proszona: 6 000 €

W każdym roku duszpasterskim w parafii w Brazzaville realizowany jest program formacyjny dla dzieci i młodzieży. Jest to główny cel Stowarzyszenia Dzieci Yamboté, które przygotowuje dzieci do katechizmu i pokazuje im sposób życia w czasie ich katechumenatu. Każdego roku realizowany jest nowy temat związany z doktryną Kościoła. Towarzyszą temu spotkania, akcje, formacje, koncerty, rekolekcje, które pomagają dzieciom lepiej przeżywać rok katechetyczny i liturgiczny. Ważnym wydarzeniem w przygotowaniu dzieci jest dziewięciodniowa oaza, organizowana najczęściej w szkole księży salezjanów na obrzeżach Brazzaville. W minionych latach w takiej wakacyjnej oazie brali udział klerycy tarnowskiego seminarium wraz z ks. Stanisławem Wojdakiem i ks. Piotrem Boracą, którzy w ramach stażu misyjnego pełnili rolę opiekunów dzieci. Aby kontynuować działalność ruchu Yamboté w roku 2018/2019, potrzebna będzie pomoc finansowa, która pokryje wydatki związane z zakupem materiałów (CD, DVD, książek po francusku), drukiem śpiewników, gazetki dla dzieci, programów liturgicznych i pomocy pedagogicznych, oraz wydatki związane z organizowaniem spotkań.

 

Projekt 14/17 złożony przez parafię Pana Jezusa Zmartwychwstałego i Bożego Miłosierdzia w Brazzaville – Republika Konga

Cel: Budowa sanitariatów w szkole

Odpowiedzialny za projekt: ks. Bogdan Piotrowski – proboszcz parafii w Brazzaville

Kwota proszona: 15 000 €

Poprzez ten projekt ks. Bogdan chce kontynuować rozbudowę szkoły dla dzieci w Brazzaville. W tym roku w Wielkanoc, w 50-lecie parafii, abp Milandou poświęcił dziewięć nowych klas w szkole. Wybudowana została też wiata na dziedzińcu szkolnym, by chronić dzieci przed słońcem lub deszczem w czasie przerw, uroczystości i innych zajęć. Aktualnie szkoła dysponuje zespołem dwudziestu sal lekcyjnych. W tym roku szkolnym będzie z nich korzystać ponad 800 dzieci. Kolejne zadanie, jakie stoi przed szkołą, to wybudowanie segmentu sanitarnego z toaletami, ponieważ teraz szkoła ma tylko dwie toalety – na tak dużą liczbę dzieci. Z sanitariatów będą też korzystały dzieci uczęszczające na zajęcia z katechizmu. Z powodu problemów z wodą i prądem trzeba wybudować cysternę podziemną na rezerwę wody, wieżę ciśnień, odstojnik do toalet i studzienki przelewowe oraz same toalety (7–9). Oprócz tego należy doprowadzić prąd do budowanego segmentu sanitarnego, zakupić pompy i systemy zaworów. Na budowę tej szkoły, która realizowana jest etapami, parafia otrzymała już wielokrotnie pomoc z DMDT. Aby wybudować toalety szkolne, potrzebna będzie pomoc finansowa w wysokości 15 000 euro. Ks. Bogdan ma nadzieję, że już w przyszłym roku uda się zakończyć najważniejsze prace w szkole.

Projekt 15/17 złożony przez parafię Pana Jezusa Zmartwychwstałego i Bożego Miłosierdzia w Brazzaville – Republika Konga

Cel: Dożywianie dzieci

Odpowiedzialny za projekt: ks. Bogdan Piotrowski – proboszcz parafii w Brazzaville

Kwota proszona: 3 500 €

Projekt złożony przez parafię w Brazzaville polega na dożywianiu uczniów szkoły w Brazzaville, którzy dzięki pomocy tarnowskich diecezjan od czterech lat otrzymują regularny posiłek w czasie przerwy szkolnej. Pomoc ta udzielana jest w ramach tzw. adopcji na odległość, która umożliwia również pokrycie kosztów związanych z czesnym oraz przygotowaniem szkolnej wyprawki dla dzieci z ubogich rodzin.

 Aby umożliwić kontynuację tego dzieła, aby każdego dnia dzieci mogły spożyć posiłek, potrzebne będzie dalsze wsparcie finansowe.

 Ks. Bogdan składa serdeczne podziękowanie za zaangażowanie misyjne diecezji tarnowskiej oraz coroczną pomoc.

 

Projekt 16/17 złożony przez parafię pw. św. Matki Teresy z Kalkuty w Ndżamenie-Boutalbagar - Czad

Cel: Budowa studni głębinowej

Odpowiedzialny za projekt: ks. Paweł Tabiś

Kwota proszona: 2 900 €

Parafia w Boutalbagar usytuowana jest na peryferiach Ndżameny. Jest to teren, na którym nieustannie osiedlają się nowoprzybyli mieszkańcy, zatem obszar parafii wciąż się powiększa. Parafia składa się obecnie z piętnastu tzw. wspólnot podstawowych (C.E.B.). Trzy spośród nich są oddalone około 6 km od misji. Rejon ten nosi nazwę Kilwiti i obejmuje następujące wspólnoty: Trójcy Świętej, św. Daniela Komboniego oraz świętych Piotra i Pawła.

Archidiecezja Ndżamena zakupiła na terenie Kilwiti teren, by mogła odbywać się tam katecheza (z racji dużej odległości od misji) i spotkanie C.E.B. W katechezie na terenie Kilwiti w bieżącym roku bierze udział 105 katechumenów. Teren nie jest jeszcze ogrodzony, jednak mieszkańcy Kilwiti podjęli się akcji sadzenia drzew na owym terenie, by w przyszłości znaleźć tak bardzo potrzebny cień. Na wspomnianym terenie posadzono 215 drzew. A w akcji tej brało udział 360 osób. Teren Kilwiti zamieszkuje około 850 katolików, jednak ze studni będą korzystać wszyscy mieszkańcy tego rejonu, niezależnie od wieku, czy religii. Oczywiście głównymi beneficjentami studni będą parafianie gromadzący się na katechezę.

Zarówno nowo posadzone drzewa, jak i nade wszytko gromadzący się tam mieszkańcy wspomnianych trzech wspólnot, cierpią z powodu braku wody. Kilkakrotnie prosili oni ekonoma diecezji o wsparcie, jednak prośby pozostały bez odpowiedzi. Stąd też widząc ich determinację jak i realną potrzebę ks. Paweł zwraca się z prośbą o pomoc w zrealizowaniu powyższego projektu.

 

Projekt 17/17 złożony przez parafię pw. św. Matki Teresy z Kalkuty w Ndżamenie-Boutalbagar - Czad

Cel: Budowa studni głębinowej z pompą elektryczną i wieżą wodną

Odpowiedzialny za projekt: ks. Paweł Tabiś

Kwota proszona: 6 350 €

Parafia w Boutalbagar istnieje od 27 sierpnia 2015 roku. Teren misji to ponad 2 ha, które parafianie rozpoczęli zagospodarowywać. Na terenie misji znajduje się jedna studnia z pompą ręczną. Jest to studnia dostępna dla wszystkich do ogólnego zastosowania.

Myśląc jednak o rozwoju struktur, wraz z Radą Ekonomiczną, dostrzega się potrzebę budowy château d'eau czyli wieży z cysterną na wodę. Taka inwestycja pociąga za sobą konieczność budowy drugiej studni (w bezpośredniej bliskości zbiornika) wyposażonej w pompę elektryczną. Wspomniana inwestycja otworzy możliwość kolejnych prac, które pozwolą w przyszłości podnieść jakość życia i pracy tych, którzy angażują się w istnienie i rozwój parafii. Obecnie wodę do mycia i do picia trzeba nosić wiaderkami.

 

Projekt 18/17 złożony przez p. Ewę Gawin z Bertoua – Kamerun

Cel: Dofinansowanie opłaty szkoły dla uczniów ze Szkoły św. Jana Chrzciciela dla dzieci głuchoniemych w Bertoua na rok szkolny 2017/2018

Odpowiedzialna za projekt: p. Ewa Gawin
Kwota proszona: 35 288 €

Szkoła dla dzieci słabosłyszących i z różnymi niepełnosprawnościami została założona w 2004 r. jako centrum alfabetyzacji. Liczba uczniów wzrastała z roku na rok, co mobilizowało nie tylko do budowy nowego obiektu szkolnego, ale też do fachowej formacji personelu.

Przypływ uczniów mobilizował do rozszerzenia zakresu nauczania i otwarcia drzwi dla dzieci z innymi upośledzeniami. Od roku szkolnego 2015/2016 przyjmowani byli uczniowie z lekkimi niepełnosprawnościami fizycznymi. Od roku szkolnego 2016/2017 do chwili obecnej są zapisani także uczniowie z innymi niepełnosprawnościami, m.in. zespołem Downa, porażeniem okołoporodowym, paraliżem kończyn dolnych, paraliżem obu kończyn, głuchoniemi, z opóźnieniem rozwoju fizycznego, słabowidzący z opóźnieniem rozwoju umysłowego, słabosłyszący z padaczką i z opóźnieniem rozwoju umysłowego, głuchoniemi i niepełnosprawni fizycznie, słabosłyszący z opóźnieniem rozwoju, jąkający się, opóźnieni w rozwoju i głuchoniemi z problemem zachowania.

          W roku 2016 została otwarta podstawowa rehabilitacja niepełnosprawnych fizycznie i z wadami mowy. Osoby niepełnosprawne, szczególnie dzieci, mogą korzystać z ćwiczeń i masaży – jako pacjenci dochodzący, a w perspektywie jako przyszli uczniowie szkoły.

            Każdego roku zmienia się liczba uczniów i typ niepełnosprawności, z jaką przychodzą. Często jest to związane ze zmianą miejsca pracy rodziców lub opiekuna. W niektórych przypadkach dziecko już podleczone zostaje w domu jako opiekun dla młodszego rodzeństwa lub jako pomoc domowa.

            Pani Ewa dziękuje za dotychczasową pomoc – zarówno duchową, jak i materialną. Jednocześnie prosi o dalszą pomoc finansową na przyszły rok funkcjonowania szkoły.

 

Projekt 19/16 złożony przez p. Ewę Gawin z Bertoua – Kamerun

Cel: Dofinansowanie opłaty szkoły dla dzieci i młodzieży w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych z biednych rodzin w Bertoua na rok szkolny 2017/2018

Odpowiedzialna za projekt: p. Ewa Gawin

Kwota proszona: 20 580 €

Projekt ten dotyczy opłaty dla uczniów ze szkół podstawowych, ponadpodstawowych i uczelni wyższych. Z tych opłat korzystają sieroty oraz dzieci z rodzin wielodzietnych i patologicznych. Opłacane są też bursy dla studentów, którzy pomyślnie zdali egzaminy, a nie są w stanie pokryć kosztów studiów, w tym opłaty stacjonarnej, potrzebnych materiałów (w zależności od kierunku studiów), leczenia oraz kosztów związanych z pisaniem prac magisterskich i doktoranckich. Pomoc w edukacji jest jedną z form rozwoju i stabilizacji dla młodzieży. Nadzieja na zdobycie zawodu, a tym samym pomoc młodszemu rodzeństwu i rodzinie, tym bardziej dopinguje do dobrej nauki. W tym roku opłaty szkół prywatnych zostały zwiększone, dlatego większość dzieci będzie uczęszczać do szkół państwowych.

Podczas wakacji młodzież odbywa staże. Niestety w większości przypadków pensje na koniec stażu nie są wypłacane, a młodzi ludzie często nie mają możliwości dochodzenia swoich praw.

Pani Ewa dziękuje w imieniu wszystkich dzieci za dotychczasową pomoc i zwraca się z prośbą o dalsze finansowe wsparcie nauki w szkole, zakupu książek i przyborów szkolnych oraz opłaty leczenia.

 

Projekt 20/17 złożony przez p. Małgorzatę Pietruchę z Bertoua – Kamerun

Cel: Dofinansowanie opłaty internatu dla uczniów ze Szkoły św. Jana Chrzciciela dla dzieci głuchoniemych i z innymi niepełnosprawnościami w Bertoua na rok szkolny 2018/2019

Odpowiedzialna za projekt: p. Małgorzata Pietrucha

Kwota proszona: 32 549 €

Bertoua to miasto leżące na wschodzie Kamerunu, w środku lasów tropikalnych. Jest stolicą prowincji wschodniej Kamerunu, a pod względem wielkości jest na piątym miejscu w państwie. Liczba mieszkańców wynosi około 173 tys. i stale wzrasta, ponieważ ludność nie tylko z pobliskich miejscowości, ale też z całego Kamerunu przybywa tutaj w poszukiwaniu pracy.

W Bertoua znajduje się szkoła dla dzieci głuchych i z innymi niepełnosprawnościami. Powstała ona w 2004 roku i na początku nosiła nazwę Centrum Alfabetyzacji Dzieci Głuchych, a uczęszczało do niej czworo dzieci. Z każdym następnym rokiem dzieci w szkole przybywało. Najpierw były to dzieci z samego Bertoua, ale później swoje niesłyszące dzieci zaczęli zgłaszać rodzice z coraz odleglejszych terenów.

Z początku dla tych, którzy nie mogli codziennie dojeżdżać do swoich domów, wynajmowano pokój, a raczej miejsce noclegowe u rodzin w okolicy szkoły. Niestety okazało się, że niektóre dzieci były zaniedbywane, nie były odpowiednio wyżywione. Wykorzystywano je również do pracy w polu i domu. Później liczba dzieci wzrosła tak bardzo, że trudno było znaleźć dla wszystkich domy, które zapewniłyby w miarę komfortowe warunki pobytu uczniów w Bertoua. Między innymi z tego powodu postanowiono stworzyć internat, a raczej jego namiastkę, ponieważ obecnie mieści się on na piętrze szkoły.

Szczegółowe zadania w zakresie opieki i wychowania realizowane będą w grupach wychowawczych internatu przez wychowawców. Będą oni również organizować pomoc w nauce i odrabianiu zadań domowych. Dlatego konieczne jest zwiększenie kadry pracowników w internacie.

Dzieci mieszkające w internacie w większości pochodzą z rodzin biednych i niepełnych. Część z nich to sieroty, którymi opiekuje się dalsza rodzina. Rodzice i opiekunowie niektórych dzieci nie mają środków na opłacenie internatu i szkoły; są też tacy, którzy płacą tylko część należności.

Celem projektu jest dofinansowanie działalności internatu funkcjonującego przy szkole dla dzieci głuchoniemych i z innymi niepełnosprawnościami w Bertoua (Kamerun), czyli zapewnienie noclegu, całodziennego zakwaterowania, pomocy medycznej, całodobowej opieki, działań opiekuńczo-wychowawczych, wyżywienia i właściwych warunków sanitarno-higienicznych.

Projektem będzie objęta grupa 40 dzieci niepełnosprawnych intelektualnie i ruchowo oraz głuchych w wieku 6–18 lat. Dzieci pochodzą z odległych (nawet o 250 km) od Bertoua wiosek i miast, a ich rodziny nie są w stanie zapewnić im zakwaterowania w pobliżu szkoły.

Dzieci niepełnosprawne zajmują niską pozycję w społeczeństwie kameruńskim, które boryka się z wieloma problemami, takimi jak bieda, brak odpowiedniej opieki medycznej, brak miejsc pracy i niemożność zapewnienia dzieciom dobrego startu w dorosłe życie. Niepełnosprawność jest jednym z najbardziej istotnych czynników stygmatyzacji i odrzucenia dzieci ze społeczności. Dzieci niepełnosprawne są wykorzystywane do wszelkich prac przewyższających ich siły, co nie jest zgodne z ich prawami. Ukrywane w domach nie mają szans na uczestniczenie w procesie edukacji i ogólny rozwój.

Środki pozyskane z dofinansowania przeznaczone będą na zakup żywności, lekarstw, środków czystości, pomocy dydaktycznych oraz na uiszczanie bieżących opłat (woda, prąd, naprawy), finansowanie transportu i wypłat dla pracowników.

 

Projekt 21/17 złożony przez o. Wojciecha Jeziorskiego z Ayos – Kamerun

Cel: Budowa sal szkolnych

Odpowiedzialny za projekt: o. Wojciech Jeziorski OSPPE

Kwota proszona: 56 100 €

Ojciec Wojciech Jeziorski wyraża podziękowania za dotychczasową współpracę z jego poprzednikiem o. Franciszkiem Meusem w dziele budowy kompleksu szkolnego pw. św. Marcina z Tours w kameruńskim miasteczku Ayos. Dotychczasowy wkład kolędników misyjnych w rozwój tamtego regionu, a przede wszystkich w edukację 1036 dzieci ze szkoły katolickiej, jest nie do przecenienia.

W ostatnich latach, dzięki oszczędnościom szkoły i rodziców, wybudowana została jedna prowizoryczna klasa, biuro dla dyrekcji i nauczycieli; wyposażono także sale lekcyjne. Ukończono budowę ogrodzenia – muru o wysokości 2,60 m, aby zabezpieczyć pobyt dzieci w szkole. Obecnie budowany jest plac zabaw dla dzieci z przedszkola. Ukończono również czteroklasowy budynek sfinansowany przez Konferencję Episkopatu Włoch oraz czteroklasowy budynek w znacznej części finansowany przez organizację Manos Unidas z Madrytu. Trzeci budynek został sfinansowany przez diecezję tarnowską. Aby kompleks szkolny rozpoczął normalne funkcjonowanie, pozostaje do wybudowania czwarty budynek, składający się także z czterech sal.

 Ojciec Wojciech zwraca się z gorącą prośbą o pomoc w sfinansowaniu tego projektu: piętrowego budynku na ostatnie cztery klasy z szesnastu potrzebnych. Serdecznie dziękując za pomoc, obiecuje modlitwę. W każdą pierwszą sobotę miesiąca odprawiana jest msza św. za wszystkich dobrodziejów. My też będziemy mieli udział w owocach tych modlitw, jak również w owocach modlitw 1036 dzieci tej szkoły.

 

Projekt 22/17 złożony przez księdza Martiala Abomo z Bertoua
– Kamerun

Cel: Wykonanie studni głębinowej przy zespole szkół w Ndokayo

Odpowiedzialny za projekt: ks. Martial Abomo

Kwota proszona: 6 580 €

Ksiądz Martial Abomo jest sekretarzem Wydziału do Spraw Edukacji w archidiecezji Bertoua. W związku z funkcją, którą pełni, zatroszczył się o to, aby umożliwić dostęp do wody pitnej w miejscowości Ndokayo położonej niedaleko Garoua – Boulai w Kamerunie, blisko granicy z Republiką Środkowoafrykańską.

Woda potrzebna jest dla 137 uczniów ze szkoły podstawowej i 67 uczniów z przedszkola. Korzystaliby z niej również liczni uchodźcy.

 

Projekt 23/17 złożony przez Zgromadzenie Sióstr Dominikanek Misjonarek Jezusa i Maryi w Oruro – Bolivia

Cel: Dożywianie dzieci i pomoc rodzinom wielodzietnym

Odpowiedzialna za projekt: s. Joanna Lendzion

Kwota proszona: 4 000 $

Siostra Joanna zwraca się prośbą o pomoc w prowadzeniu Centrum dla Dzieci „Ogród św. Marcina”. Wsparcie finansowe pomoże kontynuować to piękne i potrzebne dzieło. Z pieniędzy, podobnie jak w roku ubiegłym, będą mogły skorzystać także dzieci komunijne. Siostry pragną też nadal nieść pomoc matkom samotnie wychowującym dzieci.

Zgromadzenie jest bardzo małe i siostry nie są w stanie same sfinasować tych przedsięwzięć. W parafii, w której pracują, za pracę apostolską nie otrzymują żadnego wynagrodzenia. Bez naszej pomocy trudno im będzie dalej prowadzić Centrum dla Dzieci.

 

Projekt 24/17 złożony przez ks. Marka Pawełka z parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Umburanas – Brazylia

Cel: Rozbudowa domu katechetycznego w Umburanas i budowa domu katechetycznego w Delfino

Odpowiedzialny za projekt: ks. Marek Pawełek – proboszcz parafii Umburanas

 Kwota proszona: 16 000 $

Projekt zamierza zrealizować dwa dzieła: w mieście Umburanas i w wiosce Delfino, która należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Umburanas.

Rozbudowując w Umburanas dom katechetyczny, który był wybudowany z projektu kolędników misyjnych w 2000 r., ks. Marek chce zaangażować więcej dzieci w wiele przedsięwzięć religijnych, socjalnych i katechetycznych, oddalając dzięki temu zagrożenia ulicy.

Budując dom katechetyczny we wspólnocie Delfino, ks. Marek chce stworzyć miejsce katechezy i spotkań grup dziecięco-młodzieżowych. Projekt także znacznie ułatwi rozwój pracy socjalnej z dziećmi z najbiedniejszych rodzin wspólnoty.

Wspólnota Delfino jest największą ze wspólnot parafialnych, w której podejmowanych jest wiele aktywności duszpasterskich, a która jednocześnie nie ma żadnego miejsca do ich realizacji. Bardzo utrudnia to pracę katechetyczną oraz akcje duszpasterskie i socjalne. Dlatego konieczne jest jak najszybsze stworzenie takiego miejsca. Obecnie wspólnota jest zaangażowana w budowę nowego kościoła. Jest to dla niej niezmierny wysiłek.

Dzięki planowanemu obiektowi ks. Marek pragnie w przyszłości rozwinąć pracę socjalną w tej wspólnocie, gdzie wiele rodzin cierpi na brak podstawowych rzeczy potrzebnych do życia, a długotrwała susza pogarsza jeszcze sytuację. Ksiądz chce wybudować w Delfino dom katechetyczny razem z kuchnią, łazienkami i placem do zabawy. Ten obiekt zwiększy możliwości rozwoju katechezy, rożnego typu duszpasterstw, a także pomocy socjalnej w rodzinach najbardziej potrzebujących.

Za utrzymanie tych obiektów będą odpowiedzialne parafia i wspólnota.

 

Projekt 25/17 złożony przez parafię Matki Bożej z Bagre w Bagre
– Brazylia

Cel: Budowa ośrodka zdrowia

Odpowiedzialny za projekt: ks. Kazimierz Skórski – proboszcz w parafii Bagre

 Kwota proszona: 81 000 €

Parafia Bagre należy do prałatury Marajò. Położona jest w Archipelagu Marajò i ma 4.397 km² powierzchni. Oddalona jest od stolicy stanu Pará o 260 km. Według spisu z roku 2010 ma 23 864 mieszkańców, z których 10 661 (44,67%) żyje w miastach, a 13 203 (55,33%) w wioskach. W skład parafii Bagre wchodzi miasteczko – w którym znajduje się kościół parafialny i jedna kaplica – oraz 36 wspólnot położonych na wyspach i nad brzegami rzek.

Powiat Bagre ma jeden z najniższych wskaźników rozwoju (IDH) w stanie Pará i w Brazylii.

Według danych z 2010 r. w powiecie 25,6% dzieci w wieku 7–14 lat nie uczęszcza do szkoły podstawowej. Wskaźnik ukończenia szkoły dla młodzieży w wieku 15–17 lat wynosi 19,9%.

Wskaźnik umieralności dzieci do pierwszego roku życia wynosi 36,3 na 1000 urodzeń. W 2010 r. 49,1% dzieci do pierwszego roku życia nie miało aktu urodzenia. Kobiet w ciąży bez opieki medycznej w roku 2010 było 15,2%. Wtedy też tylko 37,9% narodzin odbyło się z udziałem personelu medycznego.

 27,9% mieszkańców posiada instalację wodno-kanalizacyjną w jednym z pomieszczeń, a tylko 3% posiada instalację kanalizacyjną uważaną za sprawną.

 Ludność powiatu utrzymuje się z rybołówstwa, rolnictwa (maniok i açaí) oraz ze zbieractwa.

Parafia Bagre w zakresie pomocy humanitarnej buduje ośrodek zdrowia. Do jego funkcji będą należały: akcje w dziedzinie promocji zdrowia i zapobiegania chorobom, asystowanie osobom starszym, kobietom w ciąży i dzieciom; porady lekarskie i pielęgniarskie; porady stomatologiczne; realizacja procesów medycznych i pielęgniarskich, m.in. inhalacja, immunizacja, opatrunki, podawanie lekarstw doustnych i dożylnych; przyjęcia przypadków nagłych: pomoc lekarska, pielęgniarska i dentystyczna; pobieranie materiału do badań laboratoryjnych i dystrybucja lekarstw.

Aby realizować te funkcje, ośrodek zdrowia powinien dysponować poczekalnią, rejestracją, salą do przygotowania pacjentów, opatrunkami, inhalacjami, szczepionkami, apteką, kuchnią, łazienkami i toaletami.

Budynek ten będzie posiadał co najmniej cztery sale medyczne: chirurgiczną, ginekologiczną, dziecięcą i dentystyczną.

W latach 2015–2016 powstał budynek przyszłego ośrodka zdrowia z aneksem administracyjnym. Jest on w stanie surowym, pokryty dachówką, posiada niektóre elementy instalacji kanalizacyjnej. Ks. Kazimierz zwraca się z prośbą o pomoc w kolejnych etapach wykańczania oraz oddania do użytku tego ośrodka zdrowia.

 

 

ARCHIWUM 2016

JESUCRISTOPA SUTIMPIM”

PROJEKTY 2016

W tym roku kolędnicy misyjni zebranymi ofiarami wesprą kilka nowych i kontynuację starych projektów związanych z pracą księży i świeckich wśród dzieci z Republiki Środkowoafrykańskiej, Kamerunu, Czadu, Republiki Konga, Rwandy, Kazachstanu oraz Tajlandii w ramach funduszu PDMD.

Projekt papieski przeznaczony dla dzieci w Tajlandii – fundusz PDMD

Będą to projekty wskazane przez sekretariat PDMD w Rzymie.

Oto prośby i opisy projektów złożonych przez misjonarzy do Dzieła Misyjnego Diecezji Tarnowskiej:

Projekt 1/16 złożony przez dyrekcję szpitala im. bł. Jana Beyzyma w Bagandou – Republika Środkowoafrykańska

Cel: Funkcjonowanie szpitala w roku 2017

Odpowiedzialna za projekt: p. Izabela Cywa – dyrektor szpitala w Bagandou

Kwota proszona: 65 504 €

W roku 2017 szpital w Bagandou zacznie dziewiąty rok swojego funkcjonowania – od ponownego otwarcia, które odbyło się w 2008 roku. Szpital posiada 50 łóżek dla chorych, blok operacyjny, salę porodową, aptekę i gabinet dentystyczny. Corocznie konsultowanych jest około 3,5 tysiąca pacjentów, a hospitalizacji poddaje się ponad 2 tysiące z nich. 60% naszych pacjentów konsultowanych i hospitalizowanych stanowią dzieci do 5 roku życia.

W roku 2017 nastąpią kolejne zmiany na stanowisku dyrektorskim w szpitalu. Dlatego tak trudno określić dokładne prace szpitala na nadchodzący rok. Wydatki na leki zostaną powiększone o wydatki na nowo otwarte laboratorium oraz gabinet dentystyczny. Wydatki na paliwo do agregatu prądotwórczego również zostaną zwiększone ze względu na częste wykonywanie operacji. Zwiększono także liczbę pracowników szpitala, którzy są niezbędni do prawidłowego funkcjonowania placówki: animator, portier, ogrodnik, kierowca. Przy tak dużym obiekcie jak szpital w Bagandou niezbędna jest pomoc wyżej wymienionych osób. Dlatego wydatki na personel również ulegną zmianie.

Rok 2016 obfitował w wiele przedsięwzięć. Otwarto gabinet dentystyczny, przeprowadzono operacje tarczycy i operacje urologiczne. Otwarcie gabinetu dentystycznego wiązało się również z prowadzoną formacją populacji Bagandou i okolic z higieny jamy ustnej, ważności leczenia dentystycznego i chorób stomatologicznych. Gabinet prowadzony jest we współpracy z organizacją „Dentysta w Afryce”. Operacje tarczycy przeprowadziło dwóch chirurgów ogólnych z Polski. Operacje urologiczne natomiast przeprowadził chirurg urolog – również z Polski.

W 2016 roku w okolicy Bagandou otwarto liczne kopalnie złota. Spowodowało to podniesienie cen w Bagandou i w całym kraju. Populacja Bagandou – zwłaszcza dzieci – dwa razy częściej zapadała na choroby. Po trzech latach ciągłego konfliktu w Republice Środkowoafrykańskiej zapanował względny pokój, natomiast ceny leków, sprzętów medycznych i środków spożywczych nadal rosną. Ze względu na ogromne braki w hurtowniach leków w Bangui, stolicy kraju, wiele leków zakupiono w Polsce.

W 2017 roku przewidziane są kolejne przyjazdy dentystów w ramach programu „Dentysta w Afryce”. Pozwoli to na rzeczywiste otwarcie gabinetu dentystycznego w szpitalu w Bagandou i wykonywanie ciągłej pracy w jedynym gabinecie dentystycznym w naszej diecezji. W październiku 2016 roku do Bagandou przyjechała laborantka, aby pracować w miejscowym laboratorium. W marcu 2017 r. planowany jest również przyjazd okulisty z Polski.

Doświadczenie z poprzednich lat potwierdza, że wpłaty od chorych za usługi medyczne utrzymają się na poziome około 20 tysięcy € (w roku 2015 było to 25 474 €). Wpłaty były wyższe ze względu na zwiększoną liczbę pacjentów w szpitalu. Pani Izabela Cywa, dyrektor szpitala, zwraca się z prośbą do Dzieła Misyjnego Diecezji Tarnowskiej o przyznanie kwoty 65 504 € dla szpitala w Bagandou na rok 2017.

 

Projekt 2/16 złożony przez dyrekcję szpitala im. bł. Jana Beyzyma

w Bagandou – Republika Środkowoafrykańska

Cel: Wsparcie edukacyjne pielęgniarzy na rok 2017

Odpowiedzialna za projekt: p. Izabela Cywa – dyrektor szpitala w Bagandou

Kwota proszona: 4100 €       

Edukacja w Republice Środkowoafrykańskiej stoi na niższym poziomie niż w pozostałych państwach afrykańskich.

W tym roku Rufin Ngombe, pielęgniarz pracujący w szpitalu w Bagandou, kończy studia pielęgniarskie na prywatnym uniwersytecie w Bangui. W roku 2014 dołączył do niego Thibault Sombo. Rufin, który według kontraktu po zakończeniu studiów wraca do pracy w szpitalu na nie mniej niż 5 lat, będzie w obecnej sytuacji najlepiej wykształconym pracownikiem. Na jego miejsce dyrektor szpitala chce wysłać Chimen Itongo, która w roku 2016 dzięki pomocy szpitala zdała maturę. Co roku pomoc edukacyjną ze szpitala otrzymują dwie osoby. W roku 2017 Thibault Sombo zakończy studia i wróci do pracy w szpitalu w Bagandou również na okres 5 lat – z zaznaczeniem, że przez ten okres musi spłacać część pieniędzy pożyczonych na studia.

Kontynuacja edukacji pielęgniarzy niesie ze sobą ogromne korzyści dla szpitala. Każda osoba wysłana na studia bądź na kursy lub szkolenia podpisuje z diecezją tarnowską kontrakt mówiący o tym, iż po skończeniu określonej formy edukacji osoba ta wraca do pracy w szpitalu w Bagandou na okres co najmniej 5 lat i w tym czasie spłaca część pożyczonych pieniędzy.

W Republice Środkowoafrykańskiej niezwykle trudno jest znaleźć osobę wykształconą medycznie, dlatego projekt ten stanowiłby bazę edukacyjną pielęgniarzy, którzy po określonym czasie wrócą do pracy profesjonalnie przygotowani. Będą oni także później szkolili pozostały personel medyczny, tak jak szkolą obecnie personel medyczny lekarze przyjeżdżający z Polski, np. internista dr Emilia Bylicka czy dentysta dr Konrad Rylski.

W tym roku opłata za studia została nieznacznie podniesiona ze względu na rosnące koszty studiów. Bursa studencka została zamieniona na nocleg, ponieważ znalezienie bursy wiąże się z zapłaceniem bardzo wysokiej łapówki, co podnosi koszty. Dlatego studenci zrezygnowali z bursy na rzecz noclegu, gdzie będą mogli korzystać z energii elektrycznej.

Do innych wydatków został dołożony transport na uczelnię, która niestety znajduje się w niebezpiecznej dzielnicy miasta.

Na rok 2017 pani Izabela Cywa prosi o kwotę 4100 € na projekt edukacyjny pielęgniarzy szpitala w Bagandou.

 

Projekt 3/16 złożony przez dyrekcję szpitala im. bł. Jana Beyzyma

w Bagandou – Republika Środkowoafrykańska

Cel: Leczenie dzieci z ciężkim niedożywieniem – kontynuacja projektu

Odpowiedzialna za projekt: p. Izabela Cywa – dyrektor szpitala w Bagandou

Kwota proszona: 3925 €

60% hospitalizowanych pacjentów w naszym szpitalu stanowią dzieci do 5 roku życia. Rzadko zdarza się wolne łóżko na oddziale pediatrycznym. W poprzednich latach dzieci leczone z ciężkiego niedożywienia, z typowymi zmianami, jak opuchlizna czy odbarwione włosy, stanowiły 10% wszystkich małych pacjentów. Wojna, która trwała od 2013 roku, spowodowała, iż odsetek dzieci niedożywionych ciągle wzrastał. Skutki wojny i niestabilności politycznej najbardziej odczuwały dzieci, które zapadały na choroby układu oddechowego, anemię, malarię i były źle odżywiane. W związku z tym liczba dzieci, które były leczone również na niedożywienie, znacznie się zwiększyła.

Szpital nie bierze udziału, jak w latach poprzednich, w projekcie pomocy humanitarnej UNICEF, ale dzięki życzliwości władz tej organizacji dostajemy małą ilość mleka modyfikowanego i pastę z orzeszków arachidowych. Dzięki natomiast organizacji Redemptoris Missio szpital otrzymał znaczną ilość mleka w proszku oraz mleka dla noworodków.

Projekt prowadzony przez nasz szpital obejmuje także inne dzieci, nie tylko te ze stwierdzonym niedożywieniem: wioskowe i pigmejskie, które są u nas leczone i w trakcie pobytu w szpitalu otrzymują codziennie kubek kleiku ryżowego z cukrem i pastą arachidową.

 

Projekt 4/16 złożony przez parafię św. Antoniego z Padwy w Bimbo - Republika Środkowoafrykańska

Cel: Funkcjonowanie świetlicy parafialnej dla dzieci ulicy